Thursday, January 15, 2015

சிட்னியில் நாங்கள் கொண்டாடிய பொங்கல்



எல்லோருக்கும் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.

இந்தியாவில் இருந்த வரை, நாங்கள் எங்கள் வழக்கப்படி பொங்கலை கொண்டாடியிருக்கிறோம். வெளிநாட்டிற்கு வந்த பிறகு, வழக்கப்படி கொண்டாடவில்லை என்றாலும், ஒரு வருடம் கூட கொண்டாடாமல் விட்டதில்லை. இங்கு கிடைக்கின்ற பொருட்களை வைத்து பொங்கலை கொண்டாடி வருகிறோம். இங்கு பொங்கல் அன்று விடுமுறை இல்லாததால், நான் இதுவரை அன்றைக்கு விடுமுறை எடுத்ததில்லை. அதனால் வீட்டு அம்மணி மட்டும் பொங்கல் எல்லாம் செய்து சாமி கும்பிட்டுவிடுவார்கள். நான் இரவு வீட்டிற்கு சென்றவுடன், பொங்கல் உணவு என்னை வரவேற்கும். இப்படித்தான் இத்தனை வருடங்களாக நடந்தது. இந்த ஆண்டு, மகாராணிகளுக்காக, நான் விடுமுறை எடுத்துவிட்டேன். இதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் இருக்கிறது. கிறிஸ்துமஸ் சமயத்தில், ஓவியாவும், இனியாவும், நாமும் அந்த பண்டிகையை கொண்டாட வேண்டும், வீட்டில் கிறிஸ்துமஸ் மரம் வைக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். நாங்களும் முதலில் நம்முடைய பண்டிகைகளை எல்லாம் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். பிறகு நாமும் கிறிஸ்துமஸ் மரம் எல்லாம் வைத்து அந்த பண்டிகையையும் கொண்டாடுவோம் என்று கூறியிருந்தோம்., அதனால் நம்முடைய தனித்துவமான பண்டிகையான பொங்கலை கொண்டாடி அவர்களுக்கும் சொல்லிக்கொடுப்போம் என்று எண்ணித்தான் இன்று விடுமுறை எடுத்திருந்தேன்.

எங்களுடைய வழக்கமானது,முதல் நாள் இரவே பொங்கப்பானைக்கு கோலம் போட்டு (பித்தளையால் ஆன இரண்டு பானைகள்), சாமி அறையில் நடு வீட்டுக் கோலம் போட்டு,பொங்கலன்று, கத்திரிக்காய் கொழம்பு, வாழைக்காய் கொழம்பு, பரங்கிக்காய் கொழம்பு, கருணைக்கிழங்கு கொழம்பு (4 கொழம்பு வகைகள்), பிளாக்காய் கூட்டு, சக்கரைவள்ளிக்கிழங்கு பொரியல்,அவரக்காய் பொரியல் (மூன்று காய் வகைகள்)எல்லாம் செய்து, இரண்டு இரும்பு  அடுப்பில் விறகு மூட்டி சர்க்கரை பொங்கலும், சாதமும் செய்து,  சாமிக்கு வைத்து கும்பிட வேண்டும்.

இங்கு பித்தளைப் பானை இல்லை அதனால் சில்வர் பானையைத்த்தான் பயன்படுத்கினோம். அப்புறம் விறகு அடுப்பு எல்லாம் கிடையாது,காஸ் அடுப்புத்தான். நாலு கொழம்புல கருணைக்கிழங்கு கிடைக்காது. அதனால் ஒரு கொழம்பு கட், அதற்கு பதில்,தட்டப்பத்தெங்க்காய் பொரியல். பானையை சுற்றி கட்டுவ்தற்கு மஞ்சக் கிழங்கு மிஸ்ஸிங்.

நேற்று இரவே, அம்மணி நடு வீட்டு கோலம் போட்டார்கள். 


(அம்மணி போட்ட நடு வீட்டுக்கோலம்)

ஓவியாவும்,இனியாவும் பொங்க பானைக்கு அவர்களுக்குத் தெரிந்த வகையில் கோலம் போட்டார்கள். 



(ஓவியாவும் இனியாவும் பானைக்கு கோலம் போடும் காட்சி) 


(ஓவியாவும் இனியாவும் பானைக்கு கோலம் போடும் காட்சி) 


(அவர்களின் கைவண்ணத்தில்)


(அவர்களின் கைவண்ணத்தில் )


(இருவரும் தரையில் கோலம் போடுகிறார்கள்)



(இடது புறத்தில் இருப்பது இனிய வரைந்த படம். வலது புறத்தில் இருக்கும் பூ ஓவியா வரைந்த படம்)

இன்று காலை காஸ் அடுப்பில் பொங்கல் செய்து, 


(காஸ் அடுப்பில் அம்மணி போட்ட கோலம் )



(சர்க்கரைப் பொங்கலுக்கு, இருவரும் முந்த்ரிப்பருப்பை உடைத்துக் கொடுக்கிறார்கள் )

மற்ற கொழம்பு காய் வகைகளையும் செய்து சாமி கும்பிட்டு சாப்பிட்டு, பொங்கல் திருநாளை நல்லபடியாக கொண்டாடி முடித்தோம். 


(நம்மூர் மாதிரி,இங்கு பிளக்காயை வங்கி நறுக்கி பிளாக்காய் கூட்டு செய்ய வேண்டாம். நறுக்கப்பட்ட பிளக்காயே ஒரு டிண்ணில் கிடைக்கிறது. அதனை வாங்கி சுலபமாக கூட்டு செய்துவிடலாம் )

நண்பர் வேலு அவர்களின் வீட்டுத் தோட்டத்தில் இருந்து கரும்பும் வாழை இலையும் கிடைத்து. 



சாப்பிடும்போது, அம்மணி டேஸ்ட் பார்க்காம செஞ்சதுல பிளாக்காய் கூட்டில் உப்பு கம்மியாகி விட்டது என்றார். ஓவியா ஏன் டேஸ்ட் பார்க்காம செய்யணும் என்று கேட்டார். அதற்கு அம்மணியும்,இந்த சாப்பாட்டையெல்லாம் சாமி தான் முதல்ல சாப்பிடுவார், அதனால சமைக்கும்போது டேஸ்ட் பார்க்க கூடாது என்று கூறினார். உடனே ஓவியா, சாமி எங்க சாப்பிட்டுச்சு, நாம தானே எல்லாத்தையும் சாபிடுறோம் என்று ஒரு கேள்வியை கேட்டார். இப்படி ஒரு கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று முதலில் புரியவில்லை. நாம் எல்லாம் குழந்தைகளாக இருக்கும்போது, இப்படியெல்லாம் கேள்விகள் கேட்டதில்லை, அதனால உடனே பதில் சொல்ல முடியலை. ஒரு நிமிஷத்துக்கு அப்புறம் தான், நாங்களும் சாமி சாப்பிடுவது நமக்குத் தெரியாதுன்னு சொல்லி ஒரு மாதிரி சமாளிச்சோம். இந்த கேள்விக்கான பதிலை வேறு மாதிரி சொன்னால் இன்னும் சரியாக இருக்கும் என்று உங்களுக்குத் தோன்றினால், பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்கள்.

இன்றைக்கு ரொம்ப வருடங்களுக்கு பிறகு, குடும்பத்தோடு பொங்கலை கொண்டாடியது ஒரு நல்ல மனநிறைவை கொடுத்தது. அதனால் இனிமேல், ஒவ்வொரு வருடமும் பொங்கல் அன்றைக்கு விடுமுறை எடுத்து, வீட்டோடு பொங்கலை கொண்டாட வேண்டும் என்று எண்ணியிருக்கிறேன். பார்க்கலாம் எந்த அளவிற்கு முடியும் என்று.

நண்பர்களே, நீங்களும் இந்த பொங்கல் திருநாளை நல்லபடியாக கொண்டாடியிருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன். 

மீண்டும் அனைவருக்கும் என்னுடைய மனமார்ந்த இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள். 

Friday, January 9, 2015

சைவ சித்தாந்தச் செல்வர், சொக்கலிங்க ஐயா(1856-1931) சரித்திரம் – பத்தாம் அதிகாரம் – சிவதீக்ஷைப் பேறு





சொக்கலிங்க ஐயா சரித்திரம் - முகவுரை,மதிப்புரை மற்றும் பதிப்புரை







பத்தாம் அதிகாரம் – சிவதீக்ஷைப் பேறு

ஐயா அவர்கள் யாழ்பாணம் போயிருந்த காலத்தில் பதினெட்டாம் வயசில் சமய தீக்ஷையும், விசேச தீக்ஷையும் பெற்றுக்கொண்டு திருவாசக பூசைசெய்து வந்தார்கள். இரண்டாம் அதிகாரத்திற் சொல்லியபடி இருபத்து நான்காம் வயசில் நகரதன வைசியர் வழக்கப் பிரகாரம் திருப்புனவாசல் முதன்மையாராகிய பாதரக்குடி மடாதிபதியான ஸ்ரீலஸ்ரீ வேங்கடாசல குருசுவாமிகளிடத்தில் தீக்ஷை பெற்றுக்கொண்டார்கள்.

பின்பு, யாத்திரையாக முத்துப்பேட்டைக்குப் போயிருந்த காலத்தில் திருவாசக பூசையேடு காணாமற் போய் விட்டமையின் ஒரு வாரம் உணவின்றியிருந்து எட்டாம்நாள் அத்திருவேடு கைவரப்பெற்று முறைப்படி பூசை பண்ணிப் போசனஞ்செய்துகொண்டார்கள்.

அதன் பின்பு, திருநல்லூர்ப் பெருமணம் என்னும் ஆச்சாபுரத்தில் சிவதரும ஸ்தாபனங்கள் செய்வித்து வசித்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில், திருஞானசம்பந்த சுவாமிகள் சந்நிதானத்தில், திருப்புகலூர்ச் சுப்பிரமணிய சிவாச்சாரியாரவர்கள்பால் ஆன்மார்த்த ஷணிக லிங்க பூசையும்,நிருவாண தீக்ஷையும் பெற்றுக்கொண்டார்கள். அத்தீக்ஷாகாலத்திற் பெற்றுக்கொண்ட தீக்ஷாநாமம், "தற்புருடதேவர்" என்பதாம்.

ஐயா அவர்களை யடுத்துச் சமய விசேட நிருவாண தீக்ஷை ஆசாரியாபிஷேகம் என்னும் இவைகளின் அருமை மகிமைகளைத் தெரிந்து தகுதிக்கு தக்கவாறு தீக்க்ஷை பெற்றுக்கொண்டு சைவா நுட்டாண சீலராய் விலங்குகின்றவர்கள் அநேகர்.    


பத்தாம் அதிகாரம் முற்றுப்பெற்றது.
. 

Thursday, January 8, 2015

வெள்ளைக்கார துரை – விமர்சனம் (இந்த படத்தை பார்க்கத்தான் வேண்டுமா.....)






இதுவரைக்கும் விக்ரம் பிரபு ஆக்க்ஷன் படத்தில் தான் நடித்து வந்தார், இந்த படத்தில் அவர் காமெடியில் கலக்கியிருக்கார்,மேலும் இந்த வெள்ளைக்கார துரை வெற்றி வாகை சூடும் துரை என்றெல்லாம் தினமலரில்  படிச்சதுனால, சரி இந்த படம் ரொம்பபப.... நல்லாயிருக்கும் போலன்னு நினைச்சு போன வாரம் இந்த படம் பார்த்தேன். காமெடி படம்னு சொல்லி நம்ம பொறுமையை ரொம்பவே சோதிச்சிட்டாங்க. பாதி படத்துக்கு மேல பார்க்க வேண்டாம் என்று தான் நினைத்தேன், சரி, ஸ்ரீதிவ்யாவோட கடந்த கால கதையாவது நல்லா இருக்கும்னு நம்பி மிச்ச படத்தையும் பார்த்து முடிச்சு, ரொம்பவே கடுப்பாகிட்டேன். எப்படி இப்படி ஒரு படத்துக்கு தினமலர் ஆஹா,ஓகோன்னு எழுதியிருக்காங்கன்னு தெரியலை. அப்புறம் தான் இணையத்துல  இந்த படத்தோட விமர்சனத்தை தேடி படிச்சேன்.  ஆஹா,இந்த விமர்சனங்களை எல்லாம் மின்னாடியே படிச்சிருந்தா, இந்த படத்தை பார்க்காம தப்பிச்சிருக்கலாமேன்னு நினைச்சேன். ஓகே, என்னுடைய புலம்பலை நிறுத்திக்கிட்டு இந்த படத்தோட கதைக்கு வரேன்.
வட்டிக்கு பணம் கொடுத்து தொழில் செய்யும் வட்டி வரதனிடம் (ஜான் விஜய்) 15லட்ச ரூபாய் கடன் வாங்கி,அதில் ரியல் எஸ்டேட் தொழில் செய்கிறார்கள் விக்ரம் பிரபுவும்,சூரியும். அந்த கடனை அடைக்க முடியாமல் வட்டி வரதனிடம் அடிமையாக சிக்கிக் கொள்கிறார்கள். அந்த வீட்டில் இருக்கும் சின்னம்மாவான ஸ்ரீதிவ்வா மீது விக்ரம் பிரபுவிற்கு காதல் பிறக்கிறது. இந்த அடிமை வாழ்விலிருந்து எவ்வாறு தப்பித்து தன்னுடைய காதலியை கைப்பிடித்தார்  என்பது தான் கதை.



இப்படிப்பட்ட ஒரு கதையில்,நகைச்சுவையை மட்டுமே நம்பி திரைக்கதையை அமைத்திருக்கிறார் இயக்குனர் எழில்.  பொதுவாக நகைச்சுவைப் படங்களில் லாஜிக் பார்க்க முடியாது தான் ஆனால் அதற்காக நகைச்சுவை என்ற பெயரில் கதைக்கு சம்பந்தமே இல்லாத, கோமாளித்தனமான காட்சிகளை எல்லாம் வைத்து நமக்கு நகைச்சுவைக்கு பதில் எரிச்சலைத்தான் ஏற்படுத்துகிறார்கள்.



ஒரே ஒரு உதாரணம் மட்டும் சொல்கிறேன். ஒரு காட்சியில், ஜான் விஜய், சூரியிடம் ஒரு வட்டிக்கனக்கு புத்தகத்தை கொடுத்து அதில் ஒருவனுடைய வட்டிக் கணக்கை படிக்கச் சொல்லி,அதை விக்ரம் பிரபுவை வேற ஒரு நோட்டில் எழுதச் சொல்லுவார் (ஒரு நோட்டில் இருப்பதை இன்னொரு நோட்டில் எதற்கு எழுதணும்? அதற்கு தகுந்த காரணங்களும் கிடையாது). அந்த நேரம் பார்த்து சின்னம்மாவான  ஸ்ரீதிவ்வா மாடியிலிருந்து கீழே இறங்கி வருவார். சூரி கணக்கைப் படிக்க, விக்ரம் பிரபுவும் ஸ்ரீதிவ்வாவைப் பார்த்துக்கொண்டே எழுதுவார். ஒரு கட்டத்தில், சூரியை விக்ரம் பிரபுவிடமிருந்து நோட்டை வாங்கி படிக்கச் சொல்லுவார்கள். அதில்,விக்ரம் பிரபுவோ வெறும் கவிதையாக(?) கிறுக்கி வைத்திருப்பார். அதைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்த சூரி, தான் சொன்ன கணக்கை ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டு எப்படியோ படித்து முடித்து, அந்த பேப்பரை கிழித்து வாயில் போட்டுக்கொள்ளுவார். இந்த காட்சி எதற்காக வைத்தார் என்ற காரணத்தை இயக்குனருக்கே தெரியுமா என்று தெரியாது. எதோ ஓரிரு காட்சிகள் என்றால் பரவாயில்லை, படம் முழுக்க இந்த மாதிரி தான் நிறைய காட்சிகள் ஏன் வைக்கப்பட்டது என்று புரிந்து கொள்ள முடியாது. இதில் இன்னொரு கொடுமை என்னவென்றால் அந்த கவிதை விக்ரம் பிரபுவிற்கும்,சூரிக்கு மட்டுமே தெரிந்த விஷயம், ஆனால் விக்ரம் பிரபு ஸ்ரீதிவ்யாவை பார்க்கும்போது,அவர் மிகச் சரியாக அந்த கவிதையை கூறுவார். கடவுளே தாங்க முடியாது.



இதுக்கு நடுவுல இந்த காமெடி கதையில ஒரு ஊமையன் கதாப்பாத்திரம் வேற. அவர் சூரிக்கும் விக்ரம் பிரபுவிற்கும் நண்பனாகி,அவர்களோடு வட்டி வரதனிடம் மாட்டிக்கொள்வார். ஒரே ஒரு காட்சியில் மட்டும் அவர் தனியான ஒரு இடத்தில் அலைபேசியில் இந்தியில்  பேசுவார். கடைசியில் அவரை வட்டியின் ஆட்கள் அடித்தே கொன்று விடுவார்கள். அப்போது தான்  அவர் ஒரு சர்வதேச தீவிரவாதி என்றும் அவருக்கு 17மொழிகள் தெரியும் என்று சொல்லுவார்கள். அப்படி சொல்லுபவர்கள் வேறு யாரும் இல்லை சிபிஐ மற்றும் சர்வதேச போலீஸ் (interpol).  சிபிஐ அதிகாரிகள் மற்றும் இன்டர்போல் அதிகாரிகளும் நேராக வட்டியின் வீட்டிற்கு வந்து இதை சொல்லுவார்கள். அந்த தீவிரவாதியை கொன்றதற்காக வட்டிக்கு அரசாங்கத்திடமிருந்து 50லட்சம் ரூபாய் பரிசு வேறு. கொடுமை. கொடுமை. கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் தீவிரவாதிகள் பழிவாங்குவதற்காக வருவதும், சூரியை மனித வெடிகுண்டாக,இல்லை இல்லை மனித ராக்கெட்டாக காண்பிப்பதும் அபத்தத்தின் அபத்தம்.

இடையில ஸ்ரீ திவ்யாவோட கடந்தகால கதை,அதுவும் உப்புச்சப்பு இல்லாத ஒரு கதை தான்.




இப்படி விமர்சனம் முழுக்க எதிர்மறை கருத்துக்களாகவே சொல்கிறாயே, நல்லதாக எதுவுமே இல்லையா என்று கேட்பவர்களுக்கு, "அம்மாடி உன் அழகு" என்ற பாட்டு கேட்க இனிமையாக இருக்கிறது. அப்புறம் ஸ்ரீதிவ்யா,படம் முழுக்க சேலையில் அழகாக தோன்றுகிறார். இந்த படத்துல ஒரே ஒரு ட்விஸ்ட் வேற உண்டு. உண்மையில எதிர்பார்க்காத ஒரு ட்விஸ்ட்ன்னு தான் சொல்லணும் . அம்புட்டுத்தான் எனக்குத் தெரிஞ்ச நல்ல விஷயங்கள்.

பொதுவா நான் எந்த படத்துக்கும் இப்படி ஒரு விமர்சனம் கொடுக்க மாட்டேன். நான் இந்த படத்தை பார்த்து நேரத்தை வீணடித்த மாதிரி நீங்களும் வீணடித்து விடாதிர்கள் என்பதற்காக தான் இப்படியொரு விமர்சனம்.


Tuesday, January 6, 2015

பணமா, படிப்பா: சாதிக்க எது தேவை?





அன்பார்ந்த நண்பர்களே,

இந்த தலைப்பை பார்த்தவுடன், நான் எதோ ஒரு கட்டுரையை தான் எழுதியிருக்கிறேன் என்று தவறாக நினைத்தால் அதற்கு நான் பொறுப்பு இல்லை.  நாங்கள் இங்கிருக்கும் SBS வானொலியில் ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக பங்குக்கொண்டு இந்த தலைப்பில் பேசியது  தான், இந்த பதிவே.

நவம்பர் மாதத்தில் SBS வானொலியில் நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஜீவன் அவர்கள் என்னிடம் 15வயதில் இருந்து 35வயதிற்குள் உங்களுக்குத் தெரிந்த மூன்று பெண்மணிகள் மூன்று நாட்களில் வானொலியில் பேசுவதற்கு தயாராக இருந்தால் சொல்லுங்கள். தலைப்பு இது தான் - "பணமா, படிப்பா: சாதிக்க எது தேவை?" இதற்காக அவர்கள் முன்னேற்பாடாக எதுவும் தயார் செய்ய வேண்டாம், இங்கு வானொலி நிலையத்திற்கு வந்தால் நான் அவர்களை பேச வைத்து விடுகிறேன், தயார் செய்து விட்டு வந்து பேசினால் நிகழ்ச்சி அவ்வளவு சிறப்பாக இருக்காது என்று கூறினார் .

என்னுடைய நிலைமை சற்று சிரமமாகி விட்டது. பொதுவாக வானொலியில் பேசுவதற்கு எனக்குத் தெரிந்து நிறைய பெண்மணிகள் முன்வருவதில்லை. என்னதான் இந்த நிகழ்ச்சி ஒரு நேரடி நிகழ்ச்சி இல்லை என்றாலும் கூட முன்வரவில்லை. இப்படியிருக்க நான் எங்கிருந்து மூன்று பெண்மணிகளை அடையாளம் காண்பது. ஒருவர் பற்றி பிரச்சனையில்லை, என்னுடைய ஆபத்வானாக இருக்கும் வீட்டு அம்மணி, நான் கேட்டுக்கொண்டதற்காக பேசுவதற்கு ஒத்துக்கொண்டார்கள். மற்ற இருவர் -?

அப்பொழுது தான் நண்பர் அண்ணா சுந்தரம் அவர்களின் மகள் பற்றி நினைவு வந்தது. அவரின் பெயர் அழகு அண்ணாமலை ஆரஞ்சு(orange) என்னும் இடத்தில் (சிட்னியிலிருந்து ஒரு மூன்று மணி நேர கார் பயணம்) பல் மருத்துவம் படித்துக்கொண்டிருக்கிறார். அவர் விடுமுறைக்காக சிட்னி வந்திருந்தார். மேலும் அதிர்ஷ்டவசமாக நண்பரின் வீ ட்டுக்கு அவருடைய நண்பரின் மகள் ஆர்த்தி  , மெல்பர்ன் நகரில் கட்டிடக் கலை படித்துக்கொண்டிருப்பவர் வந்திருந்தார். உடனே நண்பருக்கு போன் செய்து அவர்கள் இருவரும் வருகின்ற சனிக்கிழமை காலை SBS வானொலி நிலையத்துக்கு வந்து இந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கு பெற முடியுமா என்று கேட்டேன். அவரும் அவர்களிடம் கேட்டு, அவர்களை நானே கூட்டிக்கொண்டு  வருகிறேன் என்று கூறினர்.

மறு நாள் மூவரைப் பற்றிய குறிப்புகளை மின்னஞ்சலில் கொடுத்து முடித்த கால் மணிநேரத்தில் எங்கள் தமிழ் பள்ளியிலிருந்து ஒரு மின்னஞ்சல். ஒவ்வொரு ஆண்டும் தமிழ் பள்ளியின் ஆண்டு விழாவை இருக்கிற ஐந்து கிளைகளில் ஒரு கிளை எடுத்து நடத்தும். அந்த ஆண்டு (2014) எங்கள் பள்ளி  தான் ஆண்டு விழாவை வெற்றிக்கரமாக எடுத்து நடத்தியது. அதற்காக வேலை செய்த எல்லோரையும் ஊக்குவிக்கும் பொருட்டு ஒரு மதிய உணவு பார்ட்டிக்கு அந்த சனிக்கிழமை அன்று தான் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். அதுவும் 12 மணியிலிருந்து 4மணி வரை. சாப்பிட்டுவிட்டு ஆண்டு விழாவின் குறை நிறைகளைப் பற்றி பேசுவது தான் அந்த கூட்டம். நானும் சரி, நண்பர் அண்ணா சுந்தரமும் சரி கண்டிப்பாக கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு சூழல். வானொலி நிகழ்ச்சிக்கு கண்டிப்பாக வருகிறோம் என்று உறுதியளித்தாகி விட்டது. அந்த நிகழ்சியானது 11மணி முதல் மதியம் 2 மணி வரை. சரி, இவர்கள் முவரையும் வானொலி நிலையத்தில் இறக்கிவிட்டுட்டு முடியும் சமயம் வந்து கூட்டிக் கொள்ளலாம் என்றால், தேவையில்லாமல் ஒரு ஐம்பது, ஐம்பது கிலோமீட்டர் பயணம் செய்ய வேண்டும். அதுவும்  கூட்ட நெரிசல் ஏற்பட்டுவிட்டால், ஒன்றும் செய்ய இயலாது. கடைசியில், பள்ளியின் செயல் குழுவிடம், நிலைமையை சொல்லி, நாங்கள் எப்படியும் ஒரு முன்று மணிக்கெல்லாம் வந்து விடுகிறோம் என்று கூறினோம்.

அந்த சனிக்கிழமை காலை 11மணிக்கு வானொலி நிலையத்தில் இருக்க வேண்டும். நான் அம்மணி, நண்டு சிண்டு எல்லோரையும் ஒரு வழியாக விட்டிலிருந்து கிளம்பி 12 மணியைப்போல் போய் சேர்ந்தோம். நான்  எப்பொழுதும் சொன்ன நேரத்துக்கு போக வேண்டும் என்ற எண்ணம் உடையவன். அன்றைக்கு ஓவியா காலையில் பால் குடித்தவுடன் வாந்தி எடுத்தார். பிறகு காலை உணவு சாப்பிட்டவுடன் மறுபடியும் வாந்தி எடுத்துவிட்டார். எங்களுக்கோ என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு வருகிறோம் என்று ஒத்துக்கொண்ட பிறகு,கடைசி நேரத்தில் பின்வாங்கினால் எவ்வளவு சிரமம் என்று எனக்கு தெரியும். அதனால் நான் இருவரையும் வீட்டில் வைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன், நீ நண்பர் வீட்டோடு சென்று வா என்று அம்மணியிடம் சொன்னேன், உடனே, இரண்டு மகாராணிகளும் ஒரே அழுகை, நாங்களும் போக வேண்டும் என்று. கடைசியில் எல்லோருமே போகலாம் என்று முடிவெடுத்து கிளம்பி அங்கு போய் சேந்தோம்.
இவர்கள் மூவரும், மேலும்  ஒரு பெண்மணியை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு நிகழ்ச்சி செய்யலாம் என்று நினைத்திருந்த நிகழ்ச்சியாளர், என்னையும், நண்பரையும் பார்த்த பிறகு, நிங்களும் கலந்துக்கொள்ளுங்கள் என்று கூறிவிட்டார். வீட்டு அம்மணி, அழகு,ஆர்த்தி  மற்றும் இன்னொரு சகோதரி கீதா   இவர்கள் என்ன தலைப்பை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று ஏற்கனவே முடிவு செய்து விட்டார்கள், அதனால் எங்கள் இருவரையும் நீங்கள் எந்தத் தலைப்பில் பேசுகிறீர்கள் என்று கேட்டார். எந்த தலைப்பாக இருந்தாலும் சரி என்று சொன்னோம். கணவனும் மனைவியும் ஒரே அணியில் இருக்க வேண்டாம்   என்று எங்களை பிரித்து விட்டார். அதனால் நான் "வாழ்க்கையில் சாதிக்க பணம் தான் முக்கியம்" என்ற தலைப்பில் பேச வேண்டியதாகி விட்டது.  முன்று டேக்குகள் எடுத்து பதிவு செய்து கொண்டபின்,மூன்றிலிருந்து தேவையானவைகளை எடுத்து சென்ற வாரம் ஞாயிற்றுக் கிழமை இரவு ஒலிப்பரப்பினார்கள்


“வாழ்க்கையில் சாதிக்க பணம் தான் முக்கியம்” - சொக்கன்,சகோதரி கீதா, செல்வி அழகு அண்ணாமலை

“வாழ்க்கையில் சாதிக்க கல்வி தான் முக்கியம்” - அண்ணாமலை, செல்வி ஆர்த்தி மற்றும் வீட்டு அம்மணி (கீதா)


இந்த இணையத்தளத்தில் சென்று அந்த நிகழ்ச்சியை கேட்கலாம். 



அல்லது நம் பதிவுலக நண்பர் டிடி அவர்களின் உதவியால் (இந்த பதிவின் உதவியால் ) இங்கேயே கேட்கலாம்.



இதில் ஒரு விஷயத்தை சொல்ல வேண்டும், நண்பர் அண்ணாமலை அவர்கள் ஒரு சிறந்த மேடைப்பேச்சாளர். அவர் இங்கு நிறைய மேடைகளில் பேசியிருக்கிறார்.
எனக்கும் மேடைப் பேச்சுக்கும் ரொம்ப தூரம். சில வருடங்களுக்கு முன்பு நானும் ஒரு 3 பட்டிமன்றங்களில் பேசியிருக்கிறேன். ஆனால் எழுதும்போது ஏற்படுகிற  சௌகரியம் , பேசுவதில் கிடைப்பதில்லை. அதனால், பேசுவதை விட்டுவிட்டு,எழுதுவதில் ஒருமுகப்படுத்த ஆரம்பித்தேன்.

அதனால், என்னுடைய பேச்சு சற்று குழந்தைத்தனமாக இருக்கலாம். என்னுடைய இந்த பேச்சை நானே கேட்ட பிறகு, இனி வருங்காலங்களில் திருத்திக்கொண்டு, சிறந்த பேச்சாளராக மாறவில்லை என்றாலும் ,குறைந்தபட்சம், நன்றாக பேசினார்  என்ற பெயராவது எடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணியிருக்கிறேன் .



பின்குறிப்பு - எல்லோரும் அந்த இடத்தில் மனதில் தோன்றிய கருத்துக்களைத்தான் முன்வைத்தோம். யாரும் முன்கூட்டி தயார் செய்யவில்லை. மற்ற நால்வரும் தலைப்பைத்  தேர்வு செய்திருந்தாலும், யாரும் தயாரித்து பேச வில்லை.












Friday, January 2, 2015

கணவன் மனைவி துணுக்குகள் - நீங்கள் ரசிப்பதற்காக


 
இந்த வருடத்தின் முதல் பதிவை எப்படி ஆரம்பிக்கலாம் என்று யோசித்து(இருக்கிற கொஞ்ச மூளையையும் கசக்கி), கடைசியில் நகைச்சுவையோடு தொடங்குவோம்னு முடிவு பண்னினேன். ஆனால் அதில் என்ன பிரச்சனை என்றால், நம்ம பதிவர்கள் - பகவான்ஜி, கிங்ஜி, சுரேஷ்ஜி மாதிரியெல்லாம் எனக்கு சொந்தமாக நகைச்சுவைத் துணுக்கு எழுத வராதது தான். சொந்த சரக்கு இல்லைன்னாலும் பரவாயில்லை, நாம ரசித்த துணுக்குகளை பகிர்ந்துக்கலாம்னு இந்த மொக்கை பதிவை எழுதினேன். துணுக்குகளிலேயே பலராலும் விரும்பி ரசிக்கக்கூடிய துணுக்குகள் கணவன் மனைவி துணுக்குகள் தான். அதனால் நான்  தேடித்தேடி படித்து ரசித்த கணவன் மனைவி துணுக்குகளை இங்கே பகிர்கிறேன். சில துணுக்குகள், நான் ஏற்கனவே பகிர்ந்த துணுக்குக்குகள் தான். அது போல நீங்களும் சில துணுக்குகளை படித்திருக்கலாம். இருந்தாலும் அவைகளை மீண்டும் படித்து ரசிப்பீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில் இங்கே பதிவிடுகிறேன்.

மனைவி: உங்கள மாதிரி ஒரு மாப்பிள்ளை இனிமே கிடைக்க மாட்டாருன்னு எங்கப்பா சொன்னாங்க ... எனக்கு எவ்வளவு பெருமையா இருந்துச்சி தெரியுமா?..!
கணவன்: அதெல்லாம் சும்மாடி ... நம்பாத‌...
மனைவி: ஏன் ... ஏன் அப்படி சொல்றீங்க?
"கணவன்: என்னை மாதிரி மாப்பிள்ளை இனிமே கிடைக்க மாட்டாருன்னா ... அப்புறம் ஏன் உன் தங்கச்சிக்கு உங்கப்பா வேற‌ மாப்ள பாக்குறாரு...

டாக்டர்: முன் பல் ரெண்டும் எப்படி விழுந்துச்சு...?                நோயாளி: சொல்ல மாட்டேன் டாக்டர்.                                டாக்டர்: ஏன் ?                                            நோயாளி: நடந்ததை வெளில சொன்னா மீதி பல்லும் கொட்டிடும்னு என் மனைவி சொல்லி இருக்கா டாக்டர். 
மனைவி: எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் குடிக்கமாட்டேனு சொன்னீங்களே இப்போ எதுக்கு குடிச்சீங்க?           கணவன்: அது ஒண்ணுமில்லைடி... தீபாவளி ராக்கெட் வைக்க பையன் பாட்டில் வேணும்னு கேட்டான் அதான்...        

மனைவி: ''ஏங்க, நம்மள ஓவர்டேக் பண்ணிட்டு செவப்பா ஒரு பொண்ணு போனாளே... அவளுக்கு என்ன வயசு இருக்கும்?''

கணவன்: ''கரெக்டா இருபத்தஞ்சு வயசு இருக்கும்!''

மனைவி: ''அந்தா நமக்கு எதிர்ல டி-ஷர்ட், ஷாட்ஸோட ஒரு பொண்ணு வருதே, அதுக்கு..?''

கணவன்: ''மிஞ்சிப் போனா பதினேழு வயசைத் தாண்டாது. ஆமா, எதுக்கு அவங்க வயசை எல்லாம் என்கிட்ட கேக்குற?

மனைவி: இல்ல 'பார்வை சரியில்ல, கண்ணாடி போடணும்'னீங் களே..! ஆனா, இந்த மாதிரி யாராவது போகும்போது பேந்தப் பேந்த பாக்குறீங்களே... இதுமட்டும் தெளிவா தெரியுதான்னு செக் பண்ணத்தான்.

கணவன்: (போன் ரிஸீவரை பொத்தியபடி) ''அடியே, அம்மா பாத்ரூமில வழுக்கி விழுந்துட்டாங்களாம்...''

மனைவி: ''வயசான காலத்துல ஓய்ஞ்சு ஒரு இடத்துல உட்கார மாட்டாங்களே, அவங்களுக்கு இது வேண்டியதுதான்!''

கணவன்: ''விழுந்தது எங்கம்மா இல்லடி, உங்கம்மா!''

மனைவி: ''ஐயோ... அவங்க ஓடியாடுறது மேலே எந்த கொள்ளிக் கண்ணுபட்டுச்சோ... பார்த்துகிட்டு நிக்கறீங்களே... போனைக் குடுங்க!''

வாணி: என்னடி உன் செல்போனில் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி பேய் காலிங்ன்னு வந்துச்சு?

ராணி: அது என் மாமியார்டி.

வாணி: இப்ப என்ன பிசாசு காலிங்னு வருது?

ராணி: அது என் நாத்தனார்டி

வாணி: ஆமா, இது என்ன நாய் குரைக்கும் ரிங்டோன்?       ராணி: என் கணவருக்கு அந்த ரிங்டோன் தான் வச்சிருக்கேன்

போனில்...
''நாங்க உஙக மனைவியை கடத்தி வைச்சுருக்கோம்..ஐந்து லட்சரூபாய் கொடுத்தா விட்டுடறோம்...''
''ஐந்து என்ன பத்துலட்ச ரூபாயே தரேன்..ஆனா திருப்பி மட்டும் அனுப்பிடாதீங்க..'

குரு: என்னங்க, உங்க வீட்டுல எப்பவும் சிரிப்பு சத்தமா கேட்டுக்கிட்டே இருக்குது?

கிரி:என் பொண்டாட்டி, என் மேல ஏதாவது பாத்திரத்தை தூக்கி வீசுவா, என் மேல பட்டா அவ சிரிப்பா... படாட்டா நான் சிரிப்பேன்.ஒரே தமாசு தான் போங்க.
(இதைப் படித்தவுடன் ஏனோ, மதுரைத் தமிழன் தான் ஞாபகத்துக்கு  வந்தார்)